Petra werkt maar liefst 35 jaar als maaltijdbedeler voor Zorgbedrijf Rivierenland. En dat doet ze nog altijd met evenveel goesting als op haar eerste werkdag. Haar enthousiasme is aanstekelijk, haar inzet bewonderenswaardig.
Van invaller tot vaste waarde
Als achttienjarige studeerde Petra voor bejaardenhelpster. Haar stages en vakantiejobs deed ze in woonzorgcentrum Bosbeekhof, toen nog het Sint-Elisabethrusthuis. Toen een collega van job veranderde, kreeg ze de kans om warme maaltijden rond te brengen in Sint-Katelijne-Waver. Een kans waarop ze meteen ‘ja!’ zei.
De eerste vijftien jaar sprong Petra vooral in waar nodig. Ze verving collega’s tijdens verlof of ziekte en werkte ook regelmatig in de keuken. “Na vijftien jaar kreeg ik mijn eigen vaste ronde in het centrum van Sint-Katelijne-Waver en de Elzestraat. Dat gaf wel een ander gevoel: je bouwt echt een band op met de mensen.”
Vandaag kent ze haar ronde door en door. Haar werkdag start om 9 uur in de keuken, waar ze de maaltijden opwarmt en zorgvuldig voorbereidt. Alles wordt netjes in thermische dozen geplaatst, aangevuld met soep en dessert, en vervolgens ingeladen in haar bestelwagen. Tegen 10 uur is ze op weg. Op een gemiddelde dag levert Petra zo’n 40 tot 50 warme maaltijden, met als doel om iedereen tegen 12.30 uur te bedienen. “Dat vraagt wel efficiëntie. Je moet plannen, vooruitdenken en tegelijk flexibel blijven. Maar na al die jaren gaat dat bijna vanzelf.”
Meer dan maaltijden alleen
Voor Petra is haar job veel meer dan eten rondbrengen. “Je moet heel sociaal zijn, anders hou je dit niet vol. Veel van onze klanten zijn tachtigers of negentigers, vaak alleen. Soms ben ik de enige persoon die ze die dag zien.”
Hoewel haar tijd beperkt is, probeert ze bij elke klant even stil te staan. Een korte babbel, een luisterend oor. “Dat betekent veel voor hen. En eerlijk: voor mij ook.”
Door de jaren heen zijn er echte banden ontstaan. “Bij sommige mensen kom ik al jaren vijf keer per week. Dan leer je elkaar goed kennen. Ik ken hun kinderen en kleinkinderen en andersom is dat ook zo. Zij hebben mijn kinderen zien opgroeien, volgen mijn leven een beetje mee. Dat is mooi.”
Oog voor mensen
Petra vervult ook een belangrijke sociale rol. Ze houdt een oogje in het zeil en neemt die verantwoordelijkheid ernstig. “Als ik ergens niet binnen geraak, zet ik het eten niet zomaar aan de deur. Dan ga ik kijken achteraan, of vraag ik bij de buren. Je kent de mensen en hun gewoontes. Als er iets niet klopt, voel je dat.”
Soms komt ze ook in moeilijke situaties terecht. “Het is al gebeurd dat ik iemand levenloos aantrof. Dan moet je snel schakelen en de juiste mensen verwittigen. Dat zijn geen makkelijke momenten.”
Maar ook in kleine dingen maakt ze het verschil. Een klant die verdrietig is, een toestel zoals televisie of wasmachine dat niet werkt… Petra helpt waar ze kan. “Gewoon even tijd nemen kan al veel betekenen.”
Een job met pit
Wie denkt dat maaltijden rondbrengen een rustige job is, heeft het mis. “Het is veel meer dan wat rondrijden,” zegt Petra. “Het verkeer is drukker geworden, je moet constant alert zijn. En je werkt onder tijdsdruk.” Daarnaast is het ook fysiek zwaar werk. “Je bent de hele tijd in beweging: laden en lossen, in- en uitstappen, deuren openen… Dat tikt aan. Gelukkig maken de nieuwe elektrische wagens het iets lichter.”
Een roeping, geen job
Voor Petra is haar werk meer dan een job. Het is een roeping. “Ik zou echt niet weten wat ik anders zou willen doen. Ik geef veel aan mijn klanten, maar ik krijg ook enorm veel terug.” Die waardering voelt ze elke dag. “Met Pasen, Kerst of mijn verjaardag krijg ik vaak een chocolaatje of een bloemetje. Kleine gebaren, maar ze betekenen veel. Het toont dat mensen appreciëren wat je doet.”
